Artykuł Pop it, czyli mały gadżet, który pomaga nam w codziennych wyzwaniach pochodzi z serwisu czując inaczej.
]]>
Pop it? Co to?
Pop it, czy jak ja na to mówię „bąbelki”, to niewielki gadżet z gumy, czasem ma plastikową oprawę.
Główną jego funkcją jest wciskanie i wypychanie okrągłych wypustek, co sprawia dużą satysfakcję.
Jednocześnie podczas naciskania słyszymy charakterystyczny „pyk”, który również wpływa relaksująco i satysfakcjonująco.
Pop ity, są wyciszającą i zajmującą formą terapii.
Dziecko, czy nawet dorosły zajmuje ręce, ćwicząc tym motorykę małą, która to pozytywnie wpływa na rozwój mowy.
Już Wam tym pisałam, ale powtórzę bo, to ważne: Receptory w dłoniach są ściśle związane z mową i artykulacją głosową. Dlatego często mówiąc gestykulujemy. Więc każda czynność jaką wykonujemy dłoniami, jest jednocześnie formą terapii logopedycznej.
Obecnie Leon jest ogromnym fanem popitów, dlatego mamy ich całkiem sporą kolekcję.
Pop ity pomagają nam w wyciszeniu, bardzo wciągają i Leon nie odejdzie póki nie wciśnie wszystkich bąbelków.
Ponadto są bardzo pomocne, w ćwiczeniu cierpliwości, np. gdy czekamy na jedzenie w restauracji czy na wizytę u lekarza.
Tak jak pisałam ćwiczą motorykę małą, przez co są dobrą pomocą w terapii integracji sensorycznej.
Kształtów i wielkości, co nie miara!
Pop ity mają niezliczoną ilość kształtów, kolorów czy wielkości.
Znajdziemy tutaj małe płaskie breloczki jak i jajowate piłki i trójwymiarowe zwierzaki.
Dzięki temu można dopasować pop it do zainteresowań dziecka.
Ponadto z pop itami możemy świętować, różne ważne wydarzenia:
Znajdziemy tu pop it w kształcie tortu urodzinowego, choinki na święta czy dyni na Halloween.
Oprócz tego mamy też gry, gdzie planszą są pop ity, czy książeczki dotykowe z fragmentami pop itu.
Małe, ale cieszy
Pop it w formie breloczka, to dla nas niezbędny element każdej kurtki czy bluzy.
Ta forma bardzo nam pomaga gdy musimy poczekać, a nie mamy przy sobie większych opcji.
Leon często na spacerach, w środkach transportu, itp potrzebuje się jakoś zająć by ćwiczyć cierpliwość i czekanie.
Od trzech lat robię Leonowi własne kalendarze adwentowe wypełnione właśnie małymi breloczkami pop itowymi. (na końcu wpisu podam Wam parę aktywnych linków, gdzie możecie zakupić pop ity)
Nie tylko rozwój motoryczny, ale także intelektualny
Do tej pory pisałam Wam o aspektach motorycznych pop itów, ale możemy nimi również wspierać intelektualnie.
Pop ity mogą posiadać różne kształty, dzięki czemu mogą służyć jako tanagram.
Tanagram to zestaw kształtów z których możemy ułożyć różne geometryczne obrazy czy ilustracje.
Odtwarzać je według wzoru lub układać z wyobraźni.
A co Wy na mapę w formie układanki pop itu, która ma na dodatek na kontynentach wypukłe literki, skróty nazw obszaru.
A może układ słoneczny, kosmos, z wyróżnionymi planetami.
Nauka cyfr na pop itowym kalkulatorze, czy liter na klawiaturze.
Te umiejętności i wiele innych możemy nabywać i ćwiczyć dzięki pop itom.
Plecak, piórnik a może zeszyt. Czyli pop it do szkoły!
Większość gadżetów dziecięcych raczej ciężko przemycić do szkoły, jednak pop ity da radę!
Możemy mieć plecak, piórnik czy nawet zeszyt z okładką pop itową.
U nas w kolekcji mamy też nakładki na długopisy czy ołówki z pop item.
Te wszystkie gadżety mogą pomóc naszemu dziecku w wyciszeniu, koncentracji i przetrwaniu czasu spędzonego w szkole.
Pop it elektroniczny
Mamy jeszcze pop ity elektroniczne, interaktywne na baterie.
Obecnie w Polsce pojawiają się od czasu do czasu w Biedronce, czy innych dyskontach.
Ćwiczenia na tych popitach, posiadają więcej opcji. Mamy światło i dźwięk.
Istnieją różne opcje gry: naśladowanie, czyli podświetlane zostają pewne obszary, które trzeba wcisnąć, czy pamięciowe, czyli przez chwile podświetlone obszary trzeba zapamiętać i nacisnąć gdy nie będą świecić.
Pop it na logikę
Mamy też pop it, który ćwiczy logiczne myślenie, czyli układankę w formie tetrisa.
Nie jest to takie łatwe jak może się wydawać, ja osobiście mam problem to poskładać bez wzoru 
Pop itowe podsumowanie
Jak widzicie Pop ity są bardzo różnorodne i mają wiele zastosowań, ale przede wszystkim są atrakcyjną formą terapii przez zabawę, choć oczywiście nie jest to nic uniwersalnego i nie dla każdego
Poniżej przesyłam Wam sprawdzone i na tą chwilę aktywne linki do zakupu, niektórych pop itów:
TETRIS PUZZLE klocki POP IT GRA SENSORYCZNA popit 11478716021 – Allegro.pl
pop it! 3w1 zabawka gniotek mapa świata puzzle gra 14829930998 – Allegro.pl
Artykuł Pop it, czyli mały gadżet, który pomaga nam w codziennych wyzwaniach pochodzi z serwisu czując inaczej.
]]>Artykuł Jak i czy warto być podopiecznym fundacji? pochodzi z serwisu czując inaczej.
]]>Jedno z częstszych pytań jakie słyszę, to czy warto zakładać subkonto w fundacji?
Przecież jest tyle bardziej potrzebujących dzieci, z poważnymi chorobami.
Poza tym tego jest tak dużo z każdej strony.
Tak, to prawda: zawsze znajdzie się ktoś kto ma od nas gorzej, ale czy przez to nam będzie lepiej?
Raczej nie, więc dlaczego nie skorzystać z takiej pomocy.
Innym stwierdzeniem jest: jest tych podopiecznych tyle, że pewnie nie przebije się.
Tak, ale każdy z nas ma w rodzinie, wśród przyjaciół ludzi, którzy pracują i co roku odliczają muszą zastanawiać się gdzie przekazać 1,5 % podatku, a z tej nawet małej grupki tworzy się już suma, którą możemy przeznaczyć na jakąś formę terapii.
Jak się za to zabrać? Czyli jak zostać podopiecznym fundacji?
Naszego Leosia zapisaliśmy do fundacji Serce dla Maluszka.
Istnieje wiele różnych fundacji, też tych które są szczególnie dedykowane dzieciom z autyzmem.
Opowiem Wam jak się za to zabrać na podstawie naszej fundacji, ale jeśli zdecydujecie się na inną, to powinno być to analogicznie podobne.
Zostać podopiecznym fundacji, możemy bez wychodzenia z domu.
Wystarczy, że wejdziemy na stronę: https://sercadlamaluszka.pl/
W prawym górnym rogu wybieramy „załóż subkonto”
Następnie musimy podać adres e-mail
Na tym etapie mamy też możliwość zobaczenia instrukcji do rejestracji online: Chcę założyć subkonto online | Fundacja Serca dla Maluszka
Pod powyższym linkiem macie cały opis krok po kroku i jakie dokumenty musicie załączyć.
Materiał z strony: Chcę założyć subkonto online | Fundacja Serca dla Maluszka
Po udanej rejestracji, dostajemy na skrzynkę e-mail potwierdzenie założenia konta, lub ewentualną informację o brakach w dokumentacji medycznej.
Następnie dostajemy kolejną wiadomość z linkiem aktywacyjnym do strony.
Jakie korzyści mamy dzięki fundacji?
Na skrzynkę e-mail, dostajemy też informację by przesłać zdjęcia dziecka i uzupełnić opis problemów, schorzenia, zaburzenia by w ciągu 21 dni roboczych, pracownicy mogli stworzyć projekt ulotki.
Projekt ulotki także otrzymujemy w wiadomości e-mail do zatwierdzenia.
I raz do roku przysługuje nam zamówienie wydrukowanych wizytówek i ulotek, które możemy rozdać.
Otrzymujemy oczywiście je też w formie elektronicznej i też możemy je rozpowszechniać w Internecie.
Fundacja Serce dla maluszka, wysyła często wiele propozycji, jak usprawnić zbiórkę funduszy czy jakie inne formy pomocy mogą być przydatne.
Osobiście czuję się zaopiekowania. Dostajemy od fundacji sporo wiadomości e-mail, sms a także paczek pocztowych, nie tylko z ulotkami czy wizytówkami, ale też mini upominkami i teczkami z informacjami, jakie mamy możliwości i jak to wszystko działa.
Chyba najbardziej klarowne i opisujące, co tak naprawdę daje nam fundacja, są poniższe punkty:
Podsumowanie
Jest wiele różnych fundacji, ale w każdej chodzi o to by jak najbardziej wesprzeć nasze dzieciaki.
Chciałam Wam jeszcze nadmienić o fundacjach, tak zwanych spełniających marzenia.
Są to fundacje, które nie kolidują z tymi, w których mamy subkonto, ale zbierają one na tak zwane projekty, wydarzenia, które uszczęśliwią nasze dziecko.
Jestem ciekawa jakie Wy macie doświadczenia z fundacjami 
Artykuł Jak i czy warto być podopiecznym fundacji? pochodzi z serwisu czując inaczej.
]]>Artykuł Ruchoma deska, czyli o równowadze i balansie pochodzi z serwisu czując inaczej.
]]>Zbliża się wiosna więc czas powrócić do tematu ruchomej deski, którą kupicie tu: ruchomadeska.pl – ruch + zabawa + rozwój.
Niedawno pisałam Wam o nauce jazdy na rowerze, generalnie u nas z nauką jazdy na czymkolwiek, u Leona szło opornie. Jeździki, hulajnogi, popychacze, odpychacze..itp
To Bruno był tym dzieckiem, które jeździło na wszystkim co się da i na czym się nie da.
Jednak ruchoma deska okazała się hitem dla Leona, Bruno stwierdził że woli klasyczną deskorolkę.
Ruchoma deska. Co to jest?
Ruchoma deska z pozoru może przypominać zwykłą deskorolkę, jednak ma dość wiele różnic.
Po pierwsze, budowa i wygląd.
Ruchoma deska ma kształt bardziej owalnego trójkąta, gdzie zwykła deskorolka to bardziej owalny prostokąt.
Ruchoma deska posiada 3 kółka na obrotowych zawiasach, przez co jazda na niej to bardziej balans ciałem niż odpychanie się.
Jest przez to też bardziej skrętna, choć jednocześnie gdy próbujemy jeździć na niej jak na deskorolce, kółka się blokują.
Dodatkowym atutem kółek w ruchomej desce jest to że świecą.
Po drugie, jak to działa co rozwija
Tak jak wspomniałam wyżej, na ruchomej desce poruszamy się bardziej za pomocą balansu ciała.
Jednocześnie możemy na niej jechać na stojąco, na siedzącą i na leżąco, przez co rozwijamy różne partie ciała.
Jak na każdej formie deski, rozwijamy równowagę, balans ciałem, koordynację całego ciała.
Jest to wspaniałe ćwiczenie dla dzieci z zaburzeniami integracji sensorycznej.
Po trzecie, bezpieczeństwo i sposób na oswajanie
Pamiętajcie, że przy korzystaniu z jakiejkolwiek deski, nie można zapomnieć o kasku i ochraniaczach.
Mam poczucie, że dzięki ergonomicznemu kształtowi deska jest bardziej stabilna i wspomaga poczucie bezpieczeństwa.
U nas do oswajania z deską idealnie sprawdziła się smycz do biegania z psem.
Jest materiałowa i jedna z jej części jest sprężysta.
Idealnie sprawdza się do oswajana i ciągnięcia młodego skatera.
Jednocześnie dzięki niej nie musze się schylać i pchać młodego na czworaka.
Gdzie ćwiczyć i jeździć
Deska ma gumowe kółka więc idealną powierzchnią są skateparki i gładki asfalt.
Jeśli chodzi o bruk, to też da radę ale nie jest to idealna powierzchnia do ćwiczeń.
Zakręcone podsumowanie
Lada chwila zaczniemy drugi sezon z ruchomą deską.
W zeszłym sezonie, nauczyliśmy się z Leonem jeździć na siedząco, zaliczyliśmy pierwsze górki i mniejsze rampy.
W tym roku chciałabym spróbować z nim jazdy na stojąco, mam nadzieje że nam się to uda.
Artykuł Ruchoma deska, czyli o równowadze i balansie pochodzi z serwisu czując inaczej.
]]>Artykuł Nauka jazdy na rowerze, czyli o integracji sensorycznej na kółkach pochodzi z serwisu czując inaczej.
]]>Nauka jazdy na rowerze, to jedno z wyzwań, nie tylko rodziców dzieci z specjalnymi potrzebami, ale też tych z całkiem standardowymi potrzebami.
Nauka jazdy na rowerze, to nauka równowagi, podzielności uwagi, kierowania i wielu innych działań z zakresu motoryki dużej i integracji sensorycznej.
Od czego zaczęliśmy, czyli foteliki, przyczepka, biegówka
Od czego warto zacząć?
W każdej umiejętności jakiej uczymy dziecko, podążam za stwierdzeniem: „dziecko nie robi tego co im każemy, tylko to co sami robimy”.
Dzieci uczą się poprzez naśladowanie i doświadczanie.
Dlatego naszą przygodę z rowerami dzieci zaczęły w fotelikach, a następnie przesiadły się w przyczepkę rowerową. O tym sposobie transportu pisałam Wam już tutaj: Dzieci lasu, o sensoryce, wyciszeniu, rowerze i spacerze
Fotelik czy przyczepka, to nie tylko bierne siedzenie, ale poprzez odczuwalne wibracje, trzęsienie i inne doznanie podczas jazdy po różnym gruncie, dziecko wspomaga integrację sensoryczną.
Bujanie w trakcie jazdy często wycisza, a nawet prowadzi do drzemki.
Samo stabilne siedzenie, wymaga od dziecka ćwiczenia równowagi i stabilności.
Jednocześnie dziecko może obserwować jako pasażer, rodzica który wykonuje szereg działań, jak stosowanie się do przepisów drogowych, pedałowanie czy kierowanie.
Przy Leonie wypróbowaliśmy mnóstwo biegówek, lecz nie było tu miłości. Nie czuł tego pędu, za to Bruno wyjeździł je tak, że nie było co zbierać.
Często jest tak, że dzieci jeżdżące na biegówkach, szybciej przesiadają się na rowery bez bocznych kółek.
Biegówki bardzo pozytywnie wpływają na rozwój całego ciała.
Kolejny etap: rowerek z bocznymi kółkami, drążek, hol rowerowy
Kolejnym etapem u nas były rowery z bocznymi kółkami. Tutaj również Leon miał problem z poczuciem pędu oraz kierowaniem.
Bruno szybko odrzucił boczne kółka i sam na podjeździe nauczysz się jeździć na dwóch kółkach.
Tutaj zrobię małe wtrącenie na temat rowerów marki Woom. Są to bardzo lekkie rowerki o różnych rozmiarach, do których od początku nie ma bocznych kółek.
W ich filozofii dziecko nie potrzebuje bocznych kółek, tylko automatycznie zamienia rower biegowy na rower z pedałami bez pomocniczych kółek.
Ich rowery rzeczywiście świetnie się w tym sprawdzają. U nas zaczęliśmy od tradycyjnych rowerów z bocznymi kółkami i drążkami pomocniczymi i po paru miesiącach przesiadaliśmy dzieci na woomy.
Bruno widział dużą różnice: lekkość, swoboda i łatwość prowadzenia.
U Leona nie poszło tak super, ale też odczuliśmy różnice w nauce jazdy. Rower jest leciutki, więc nam łatwiej pochylić się, podtrzymać pod fotelikiem czy nakierować kierownice.
Leon też chętniej na niego wsiada, a już szczególnie na holu rowerowym.
Jaki jest problem z Woomami? Cena.
Niestety, rozmiar 3,4 czyli taki przedszkolny i szkolny to wydatek około 2tys zł. Plus jest taki że używane tracą na cenie jakieś 200, 300zł więc nie tracą na wartości i od wielu lat są na czasie.
Hol rowerowy, czyli jak holujemy specjalne potrzeby
Tak jak Wam pisałam wyżej, Bruno szybko sam opanował dwa kółka i śmiga jak szalony.
U Leona za to świetnie sprawdza nam się hol rowerowy.
Jest ich na rynku parę, my mamy firmy Trail Angel: Hol Rowerowy Trail Angel – Niska cena na Allegro.pl
Leon umie pedałować, utrzymuje równowagę, ma dużo siły i jest bardzo sprawny motorycznie.
Jednak ma problem z kierowaniem i nie ma tego, jak to określam: PĘDU.
Często mówię też o tym jeśli chodzi o kwestie mowy u Leona: potrafi powiedzieć słowo, nawet całe zdanie, ma dobrze rozwinięty aparat artykulacyjny, dobrze naśladuje, ale brak mu tego PĘDU, by ta mowa ruszyła.
Jakie są jeszcze alternatywy?
Dużo osób z specjalnymi potrzebami chwali sobie duże rowery trzykołowe.
Można w nich lepiej utrzymać równowagę i nauczyć się kierować.
Obecnie nie czuję potrzeby by sprawdzać ten rodzaj roweru.
Mam w sobie poczucie, że pewnego dnia Leon, nie będzie potrzebował holu i pojedzie sam.
Myślę że to bardziej jego wsparcie psychiczne i emocjonalne, niż motoryczne.
I ma do niego pełne prawo.
Widzę, że sprawia mu to przyjemność, radość i pozytywnie wpływa terapeutycznie.
Myślę też, że może przerzucimy się potem na tandem?
Dobrze nam się tak razem jedzie i czuje się bezpiecznie, że jesteśmy nadal w pewien sposób połączeni.
Hol rowerowy, też nie jest bierną formą jazdy i wcale nie jest tak łatwy jak może wyglądać.
Na holu rowerowym dzieci muszą umieć utrzymywać równowagę, bo nie jest taki sztywny. Wiec na początku też jeździliśmy z bocznymi kółkami.
Jednocześnie gdy jadę na rowerze, czuje jak Leon przestaje pedałować więc mogę mu przypomnieć.
Leon bardzo obserwuje świat podczas jazdy, uwielbia wiatr, światło i inne sensoryczne doznania, więc potrafi się też rozpraszać.
Zakończenie na kółkach
Podsumowując, jazda na rowerze jest wartościową terapią, jednak jest też dużym wyzwaniem na które musimy być gotowi.
Pamiętajcie, że każde dziecko jest inne i uczy się w innym tempie i w różnym czasie jest gotowy na naukę nowych umiejętności.
Pamiętajcie też, że to ma być przyjemność więc nie narzucajcie presji sobie i Waszym dzieciom.
A i pamiętajcie też o kaskach!
U nas też super sprawdzają się te firmy Woom, mają magnetyczne zapięcie a ich kształt sprawia że przydają się też do innych sportów.
Artykuł Nauka jazdy na rowerze, czyli o integracji sensorycznej na kółkach pochodzi z serwisu czując inaczej.
]]>Artykuł Wsłuchać się w specjalne potrzeby, czyli trening słuchowy – Tomatis pochodzi z serwisu czując inaczej.
]]>Tomatis? Polecasz? Działa?
Dzisiaj opowiem Wam trochę o treningu słuchowym.
Choć często pytacie mnie: Czy polecam Tomatisa? Czy może lepszy Johansen?
I długo myślałam nad odpowiedzią.
Jak wiecie nigdy nie mówię, że sprawdza się na pewno, u każdego, wszędzie.
Nie.
Ale też czy u nas sprawdza się Tomatis?
Nie. Nie sam.
U nas sprawdza się Tomatis w Centrum Terapii Analogowej Panda
Bo terapia działa wtedy, gdy są właściwi ludzie.
Tomatis? Trening słuchowy? co to?
Co to jest trening słuchowy i jak to działa? Czasami mówimy do naszych dzieci i zastanawiamy się czy one nas dobrze słyszą albo czy w ogóle nas słyszą.
Nasz świat nie pomaga nam w słuchaniu: w około mnóstwo bodźców dźwiękowych, wzrokowych i dotykowych. Wszędzie ekrany, głośna ulica.
Jesteśmy zarzucani reklamami, zachętami.
Ciężko wtedy usłyszeć to co chcemy.
Ciężko nam wybrać co chcemy usłyszeć.
Gubimy się w chaosie.
No dobra, to my dorośli, a co z tym dzieckiem, które jest jeszcze bardziej bombardowane niemal od narodzenia.
Dlatego właśnie trening słuchowy, by nauczyć się słuchać i słyszeć i być wybiórczym w tym procesie.
„Jak działa trening słuchowy metodą Prof. A. Tomatisa?
Celem nadrzędnym Metody Tomatisa jest wyspecjalizowanie i poprawa uwagi słuchowej.
Profesor Alfred Tomatis, francuski otolaryngolog, twórca Metody Tomatisa, odkrył, że przy pomocy treningu słuchowego (przeprowadzonego na odpowiednim sprzęcie) można skutecznie eliminować nie tylko zaburzenia głosu, ale także inne zaburzenia, zarówno w sferze somatycznej, emocjonalnej jak i językowej.
W metodzie kluczowy jest „Efekt bramkowania” czyli trening mózgu poprzez kontrasty percepcyjne – zmiany natężenia i barwy dźwięku.
Poprzez takie działanie następuje stopniowe wytrenowanie mózgu do zwracania uwagi na informacje sensoryczne, które do niego napływają,
a potem lepszą analizę i integrację tych informacji.
W efekcie dynamizuje to i pobudza aktywność mózgu, sprzyjając mechanizmom przedłużonej koncentracji i uwagi selektywnej.
Prawidłowo ukształtowana uwaga słuchowa to inaczej umiejętność świadomego słuchania.
Wpływa ona na to, jak postrzegamy otaczający nas świat i w jaki sposób komunikujemy się z nim. Odgrywa również kluczową rolę w rozwoju mowy i w procesie uczenia się.
Uwaga słuchowa polega na przyswajaniu istotnych informacji i odsiewaniu tych nieistotnych. To pozwala nam prawidłowo funkcjonować i dostosowywać się do okoliczności.
Osoby z zaburzeniami uwagi słuchowej atakowane są nadmiarem bodźców dźwiękowych. Ciężko im się skupić i wyłowić z natłoku dźwięków to, co istotne.
W skrajnych przypadkach mogą się czuć atakowane przez dźwięki i reagować obronnie, zamykając się całkowicie na otoczenie.” Centrum Terapii Analogowej Panda
Rodzaje
Istnieją dwa rodzaje Tomatisa: analogowy i cyfrowy.
Analogowy dźwięk, to ten naturalny, który jest z nami. Nie inwazyjny, ten stosujemy i my.
Cyfrowy dźwięk, sztuczny nienaturalny, dość agresywny, może powodować frustrację i napięcie.
Gdzie?
Jeśli jesteśmy przy rodzajach, to warto też nadmienić, że terapię Tomatisa można wykonać w gabinecie, jak i w domu, wtedy wypożyczany jest sprzęt.
My jeździmy do gabinetu, a jak to jest z tym domowym sposobem?
Myślę że może być bardziej skuteczny u dzieci z fobiami społecznymi, które nie są w stanie uczestniczyc w terapii w nieznanym miejscu.
Etapy
W zależności od potrzeb możliwe są trzy etapy w kilkutygodniowych/miesięcznych odstępów. Następnie można powtarzać co rok. Częstsze sesje mogłyby spowodować prze stymulowanie.
I etap – jest najdłuższy: 14 dni po 2h dziennie słuchania. Brzmi strasznie? Też się tego bałam. Pierwszego dnia Leon cały czas zdejmował słuchawki przez 1.5h potem już zawsze zakładał bez problemu. Oczywiście każde dziecko ma inaczej. W pierwszym etapie słuchamy razem z dzieckiem. Czyli rodzic też ma słuchawki. A co słuchamy? Muzyki klasycznej, instrumentalnej i chorały gregoriańskie, w różnym filtrze: czasem głośniej, czasem ciszej, czasem tylko nam coś brzęczy. Osobiście po słuchaniu, mój słuch zaczoł być bardziej wyczulony na otoczenie. U Leona po pierwszym etapie była duża koncentracja i wyciszenie.
II etap– może być po około miesiącu od pierwszego i trwa: 8 dni po 2h. W drugim etapie dochodzi mikrofon. Najpierw rodzic czyta dziecku przez mikrofon, potem dziecko stara się mówić, opowiadać lub czytać przez mikrofon, oprócz tego nadal są sesje ze słuchaniem. Po drugim etapie u Leona pojawiły się pojedyncze słowa i są z nami do dziś.
III etap– może być po około 3miesiącach od drugiego etapu i trwa 8dni po 2h. W trzecim etapie powracamy do odgłosów z łona matki, dlatego rodzic nagrywa się przez 30minut jak czyta, śpiewa itp i jest to puszczane przez filtry, które sprawiają że dziecko słyszy podobnie jak w okresie prenatalnym. Leon gdy usłyszał ten fragment wtulił się we mnie i wsadził mi rękę za bluzkę. Niektóre dzieci zaczynają ssać kciuk. Oprócz tego nadal są sesje z mikrofonem, czyli mówienie, opowiadanie lub czytanie, z tym, że w słuchawkach słychać jeszcze oprócz głosu muzykę. Aktualnie jesteśmy na tym etapie i u Leona, utrwalają się słowa i znowu poprawia koncentracja.
Bliskość
To co dla mnie najważniejsze w terapii to bliskość: relacja z terapeutami i bliskość z rodzicem.
Poczucie bezpieczeństwa jest niezbędne podczas terapii, dla dzieci to ogromny wysiłek i praca całego organizmu, narażonego na zmęczenie i frustracje.
Swoboda, akceptacja i podążanie za indywidualnymi potrzebami dziecka, sprawia że rozwój idzie na przód, a nasze dzieci czują się zrozumiane i zaopiekowane.
Słuchać, a słyszeć?
Naszym dzieciom często ciężko jest słuchać nas, otoczenia itp. przez nadwrażliwość słuchową.
Często też wydaje nam się że skoro nasze dzieci są głośne i czasem lubią dużo, głośno i mocno, to nie mają nadwrażliwości słuchowej, a jest wręcz odwrotnie.
Nadwrażliwość słuchowa to bolesna przypadłość:
to, co dla innych dzieci jest odgłosem ściśle związanym z codziennością, przyjemnym lub obojętnym, dla dziecka z nadwrażliwością słuchową jest nie do zniesienia, a nawet może sprawiać ból.
Objawy nadwrażliwości słuchowej:
W dużym skrócie, nadwrażliwość słuchowa to nieprzyjemne, a często nawet bolesne odczuwanie dźwięków, które dla osób bez tej przypadłości są zupełnie normalne.
Dzieci nadwrażliwe słuchowo nie tolerują najmniejszego hałasu: szczekanie psa, trąbiący samochód, burza, krzyk – to wszystko jest dla nich trudne do zaakceptowania.
Niekiedy wrażliwość jest tak duża, że dziecko nie toleruje nawet codziennych, zupełnie normalnych dźwięków, jak cicha muzyka, czy odgłosy włączonego telewizora. Przy czym przykrość sprawiać mogą dziecku również odgłosy uznane ogólnie za przyjemne, takie jak szum morza czy śpiew ptaków.
Nadwrażliwość słuchową można podejrzewać, gdy dziecko:
ma problemy z zasypianiem i łatwo się wybudza,
trudno mu skupić uwagę,
w reakcji na niektóre dźwięki zasłania uszy dłońmi lub wkłada do nich palce,
nie chce się bawić zabawkami, które wydają dźwięki,
tam, gdzie jest dość głośno, jest zdenerwowane, wyraźnie pobudzone,
drażnią go dźwięki sprzętów domowych: odkurzacza, suszarki, miksera,
słyszy echo tam, gdzie go nie ma,
jest w stanie usłyszeć dźwięki, które dla innych są niesłyszalne,
po powrocie z przedszkola narzeka, że było tam za głośno, jest tym zmęczone,
gdy tylko może, unika miejsc, gdzie z reguły jest głośno: festynów, kinderbali, supermarketów, sal zabaw dla dzieci,
tam, gdzie jest dużo ludzi, nie reaguje na polecenia – jakby się wtedy „wyłączał”,
na co dzień stale chce nosić słuchawki,
często krzyczy, zwłaszcza tam, gdzie występują nieprzyjemne dla niego dźwięki (np. podczas sprzątania, czy w przedszkolu), zagłuszając je w ten sposób odgłosami, które jemu samemu wydają się znajome i bezpieczne.
Należy tutaj nadmienić absolutnie najważniejszy fakt: dzieci z nadwrażliwością dźwiękową zupełnie inaczej odbierają dźwięki z otoczenia, czasem wręcz … boleśnie!
Koncentracja słuchowa
Naszym dzieciom często ciężko się skoncentrować, w około jest wiele rozpraszaczy, a dzieci nie mają jeszcze wykształconej wybiórczości słuchowej.
Ten świat jest za głośny.
Dziecko w przedszkolu nie wie czy ma słuchać Pani, czy dzieci gadających za nim, a może gwaru z ulicy.
Przetwarzanie słuchowe
O co chodzi z tym przetwarzaniem słuchowym?
To, że coś usłyszymy to jedno, ale żeby to zrozumieć i wykonać musimy to przetworzyć w mózgu.
I tu zaczynają się schody: impuls słuchowy, nie zawsze trafi do mózgu.
Dlatego właśnie trening słuchowy może pomóc nam usłyszeć i zrozumieć
Podsumowanie
Jak widzicie Tomatis to z pozoru tylko słuchanie, ale tak naprawdę wszystko ma tu swój sens i cel w tym by to co słuchamy, zostało usłyszane, przetworzone i zrozumiałe.
To skomplikowany proces, który jest mały impulsem oznaczającym: „usłyszałem, zrozumiałem”.
Nie chce i nie umiem Wam powiedzieć, że Tomatis jest dobrą metodą. Wiem, że tu w Centrum Terapii Analogowej Panda byliśmy i działa.
A gdzie indziej? Jeśli macie jakieś sprawdzone miejsca, to piszcie!
Artykuł Wsłuchać się w specjalne potrzeby, czyli trening słuchowy – Tomatis pochodzi z serwisu czując inaczej.
]]>Artykuł KS, WWR, diagnozy, opinie, odroczenia. Od podejrzenia do orzeczenia, czyli edukacja w spektrum pochodzi z serwisu czując inaczej.
]]>Jeśli jesteście na początku drogi to zachęcam Was do przeczytania moich poprzednich wpisów w tym obszarze:
Diagnoza i co dalej? – czując inaczej (czujacinaczej.pl)
KS, czyli Orzeczenie o kształcenie specjalne
Zacznę od tego, że Orzeczenie o kształceniu specjalnym, to nie to samo co Orzeczenie o niepełnosprawności!
Orzeczenie o niepełnosprawności, dotyczy ogólnego stanu samodzielności dziecka i jest wydawane przez urząd.
Za to orzeczenie o kształceniu specjalnym, jest potrzebne by dostosować warunki oraz poziom nauczania dziecka ze specjalnymi potrzebami i jest wydawane przez Poradnię Psychologiczno-Pedagogiczną.
Jak zacząć? Co jest nam potrzebne by to orzeczenie uzyskać?
Opisze to, na podstawie spektrum autyzmu.
By uzyskać pierwsze orzeczenie, potrzebujemy podstawy do tego, żeby uznać, że nasze dziecko potrzebuje wsparcia, indywidualnego podejścia w edukacji.
Dlatego przydadzą nam się opinie od specjalistów, specjalny wydruk wypełniony przez lekarza (psychiatrę lub lekarza rodzinnego), wniosek o wydanie orzeczenia oraz diagnoza, która może być także zaświadczeniem od psychiatry lub pełną diagnozą z opisem od psychologa i ewentualnymi testami.
Wszystkie wnioski znajdziemy na stronie poradni psychologiczno-pedagogicznej.
Do której poradni należymy?
Orzeczenie KS może wydać tylko poradnia państwowa. Poradnie prywatne nie mają takiego uprawnienia.
Przy pierwszym orzeczeniu jeśli dziecko nie jest jeszcze w żadnej placówce edukacyjnej, trzeba się udać do poradni, która ma rejonizację do naszego miejsca zamieszkania.
Jeśli dziecko jest w placówce, to poradnia musi być tej samej rejonizacji co placówka edukacyjna.
Jeśli zmieniamy poradnię również musimy złożyć w poprzedniej wniosek o przeniesienie teczki z dokumentami do nowej poradni.
Jak wygląda proces o staranie się o KS?
Składamy do poradni wszystkie potrzebne wnioski, opinie itp
Zostaje ustalony termin i Psycholog, który zajmie się sprawą naszego dziecka.
Wtedy przychodzimy najpierw sami, jest przeprowadzony wywiad z rodzicem o rozwoju dziecka.
Następnie psycholog prowadzi obserwację na dziecku i stara się ocenić jego potrzeby.
Po tym przekazuje swoje wnioski rodzicowi i w najbliższym terminie komisji orzekającej przedstawia dokumentację dziecka i zostaje wydane orzeczenie.
Na otrzymanie orzeczenia zwykle czeka się około miesiąca.
Na jaki czas wydawany jest KS?
Pierwszy KS, wydawany jest a okres przedszkolny, czyli do momentu aż dziecko pójdzie do pierwszej klasy.
Drugi KS wydawany jest na pierwszy etap edukacji szkolnej, czyli klasy I-III
„Orzeczenie wydaje się na okres wychowania przedszkolnego, roku szkolnego albo etapu edukacyjnego. W przypadku ucznia szkoły ponadpodstawowej lub ponadgimnazjalnej termin ważności orzeczenia nie może przypadać później niż koniec roku szkolnego, w roku kalendarzowym, w którym uczeń kończy 24. rok życia” cytat z orzeczenia
Jak i kiedy zdobyć nowe orzeczenie, gdy dziecko kończy przedszkole i idzie do pierwszej klasy?
Dziecko posiada orzeczenie na okres przedszkolny, nie ważne, czy było odraczane czy nie.
Na około pół roku przed zakończeniem etapu przedszkolnego, powinniśmy złożyć w poradni wniosek o nowe orzeczenie na pierwszy etap edukacji szkolnej.
Tutaj znowu zapraszany jest rodzic na wywiad z zaświadczeniem lekarskim, opinią z przedszkola i innymi opiniami od specjalistów i terapeutów.
Następnie dziecko w poradni jest poddane badaniu na inteligencje (np. Binet).
Orzeczenie na pierwszy etap szkolny, zawiera już określony poziom inteligencji: dziecko może być w normie intelektualnej lub posiadać niepełnosprawność intelektualną w stopniu lekki, umiarkowany, znacznym lub głębokim.
Co to dla nas znaczy?
Poziom inteligencji pomaga nam w doborze szkoły dla dziecka. Aktualnie wygląda to w praktyce (w Warszawie) tak:
Norma- placówki ogólnodostępne
norma i lekkie- placówki terapetyczne
umiarkowany i znaczny- placówki specjalne
głęboki- nauczanie indywidualne
W niektórych rejonach terapeutyczne są tożsame ze specjalnymi, a w niektórych ogólnodostępnych są dzieci nie tylko w normie, to zależy od możliwości placówki.
Wszystko zależy od tego czy placówka ma specjalistów. Bo w szkole ogólnodostępnej może być dziecko z różną niepełnosprawnością i posiadać asystenta/cienia lub nauczyciela wspomagającego.
Tutaj jeśli chodzi o nauczyciela wspomagającego, też jest problem, bo prawnie może on wspomagać aż 5 dzieci z różnymi trudnościami, co w praktyce wychodzi różnie…
Nowe orzeczenie uzyskujemy również, gdy potrzebujemy zmiany w zapisie, np. jeśli nowa placówka stwierdzi, że dziecko potrzebuje cienia/asystenta a w orzeczeniu jest to nie oznaczone.
Wtedy składamy wszystko tak jak do nowego orzeczenia; opinie, zaświadczenia i opinia od specjalisty, który tą zmianę wskazał.
Co znajduje się w orzeczeniu?
W orzeczeniu znajdziemy opis diagnozy dziecka, zalecenia zespołu orzekającego oraz dodatkowe informację.
Wszystko to ma na celu określić jakie dziecko ma potrzeby i jak pomóc mu w dostosowaniu do grupy i nowego miejsca.
WWR, czyli opinia o wczesnym wspomaganiu rozwoju
Jest to opinia, którą zwykle uzyskujemy równolegle z pierwszym orzeczeniem do końca etapu przedszkolnego.
WWR, czyli opinia o wczesnym wspomagania rozwoju, ma na celu wspomóc nasze dzieci w pierwszym etapie rozwoju, jeszcze przed szkołą.
U dzieci młodszych niż przedszkolne są to dodatkowe zajęcia, najczęściej w poradni lub w placówkach, które realizują WWR i dostają za to pieniądze.
Te zajęcia to najczęściej logopedia, fizjoterapia, rehabilitacja czy zajęcia z integracji sensorycznej.
U dzieci przedszkolnych, często WWR jest realizowany w przedszkolach jako dodatkowe godziny terapii, za które rodzic bezpośrednio nie płaci.
WWR tak samo jak KS składa się z: opisu diagnozy, zaleceń i dodatkowych informacji.
Odroczenia, co? jak? kiedy?
Odroczenie od obowiązku szkolnego, to brak gotowości szkolnej, mimo osiągniętego wieku kalendarzowego.
Odroczyć od obowiązku szkolnego możemy z KS, dwa razy.
Mój Leon był odraczany dwa razy i uważam, że była to dobra decyzja. Często nasze dzieci potrzebują więcej czasu, ale jest to też indywidulana sprawa.
Ważna jest sama możliwość.
Jak odroczyć dziecko?
Najpierw prosimy o opinię o braku gotowości szkolnej wydaną przez przedszkole.
Następnie umawiamy w poradni wizytę w sprawie odroczenia.
Wraz z opinią i dzieckiem udajemy się do poradni.
Zwykle psycholog obserwuje dziecko i robi wywiad z rodzicem.
Po jakimś czasie dostajemy opinie z poradni o braku gotowości i zawozimy ją do szkoły rejonowej dziecka.
Tam także po pewnym czasie uzyskujemy zgodę, którą zanosimy z powrotem do przedszkola.
Czy dzięki KS i WWR, możemy otrzymać jakieś dofinansowanie?
Bezpośrednio nie, ale…
Możemy dostać zwrot kosztów za transport dziecka do placówki lub
Urząd musi zapewnić sam transport dziecka do placówki
Jeśli nasze dziecko chodzi do placówki z poza rejonu i konieczny jest transport urząd ma obowiązek zwrotu kosztów lub zapewnienie dowozu dziecka.
Uwaga! Ten zapis przysługuje dzieciom w wieku od 6r.ż. Czyli objętych obowiązkiem szkolnym. Czyli dzieci z tak zwanej zerówki i dzieci szkolne. Nawet jeśli dziecko jest odraczane od obowiązku szkolnego i jest w zerówce w przedszkolu, też możemy się wtedy ubiegać.
Jak otrzymać?
W urzędzie miasta składamy wniosek, wydrukowany ze strony, orzeczenie KS i ewentualnie WWR oraz zaświadczenie z placówki, że dziecko jest zapisane do placówki i do niej uczęszcza.
Podsumowanie
Jak widzicie droga w edukacji dziecka w spektrum nie jest łatwa, więc jeśli macie jeszcze jakieś doświadczenia w tym zakresie albo wiecie coś o jakiś dodatkowych dofinansowanie dzięki opinii KS lub WWR i chcecie bym to umieściła w tym artykule to piszcie
Artykuł KS, WWR, diagnozy, opinie, odroczenia. Od podejrzenia do orzeczenia, czyli edukacja w spektrum pochodzi z serwisu czując inaczej.
]]>Artykuł Obciąż się & GO! Czyli o obciążeniu, które odciąża nasze zmysły i wychodzi poza sypialnie pochodzi z serwisu czując inaczej.
]]>Najczęstszym produktem obciążeniowym jaki znamy są kołderki obciążeniowe. O wersji dla dzieci piałam Wam tu: Kołderki i kocyki obciążeniowe, czyli jak dobre obciążenie odciąża nasze zmysły
A o wersji dla dorosłych tu: O obciążeniu, które odciąży Twoje rodzicielskie zmysły
Kołdry obciążeniowej najczęściej używamy do spania, ewentualnie wyciszenia, ale w zasadzie głównie w domu.
Jeśli chodzi o sam proces zasypiania to kołderka pomaga nam, podczas nadmiernego pobudzenia, gdy Leon wierci się macha nóżkami, przekręca się z boku na bok. Kołderka skraca ten czas i pomaga łatwiej uporać się mu z nadmiarem energii , poprzez ciężar i docisk. Oprócz tego kołdra przyjemnie otula, dociska i pomaga mięśniom odpocząć. Sama często po ciężkim dniu, gdy usypiam Leona, nakrywam sobie nogi jego kołderką i rzeczywiście czuję przyjemną ulgę w mięśniach. No właśnie, często słyszę pytania rodziców, którzy niepokoją się o swoje młodsze pociechy, które też pakują się pod kołderkę, czy nie zrobią sobie krzywdy, czy im to nie zaszkodzi. Sama mam jeszcze młodszego syna, który często chce to samo co starszy i przykrywa się też kołderką, jednak jest to tak krótka chwila, że nie ma się co martwić. Jeśli jednak widzimy, że młodsze dziecko długo leży pod kołderką i nie chce jej oddać, może być to oznaka problemów sensorycznych i wtedy warto to skonsultować.
Co jeśli nie mogę zabrać ze sobą kołdry obciążeniowej, a moje dziecko potrzebuje obciążenia poza sypialnią?
To pytanie pojawiało się nie raz na forach internetowych i nakłoniło mnie do poszukiwań alternatywnych produktów obciążeniowych, które możemy zabrać w podróż, na spacer, do przedszkola czy gdziekolwiek potrzebujemy.
Coś co zmieści nam się w torebce i będzie zawsze w pogotowiu.
Okazało się, że takich propozycji jest całkiem dużo i dziś opowiem Wam o tych, które poznaliśmy.
Ośmiornica od Kołderkowelove
Kupicie ją tu: Ośmiornica sensoryczna Kołderkowelove » poduszka obciążeniowa (kolderkowelove.pl)
Ośmiornica obciążeniowa, to wspaniała sensoryczna przytulanka, która daje na prawdę mocne uściski.
Każda macka, jak i każda część głowy jest stworzona z różnego materiału o ciekawej i różnorodnej fakturze.
Ośmiornica może być ulubionym pluszakiem, możemy się z nią bujać na huśtawkach, mocno przytulać.
Może być najlepszym przyjacielem naszego dziecka.
Kamizelka, peleryna obciążeniowa od Kołderkowelove
kupicie ją tu:Kamizelka obciążeniowa / Peleryna obciążeniowa Superbohater » (kolderkowelove.pl)
„Super Bohaterem nikt się nie rodzi, lecz STAJE” -Megamocny
A Super Bohater, który potrafi okiełznać swoje specjalne potrzeby, to ktoś niezwykle u nas pożądany
Przedstawiam Wam Sensormena
Co daje nam kamizelka obciążeniowa:
Ukojenie dla czucia głębokiego: docisk i masaż
Pomaga poczuć swoje ciało
Wycisza i pomaga w nadruchliwości
Dzięki prostemu wiązaniu dziecko może samo regulować sobie ułożenie peleryny.
Leon ma potrzebę docisku ramion, dlatego zsuwa sobie ramię tak by dociskało go od zewnątrz.
To bardzo ważne, że dziecko może dostosować sobie produkt do swoich potrzeb.
Istnieją różne warianty wagowe, dostosowane indywidualne oraz wersja dziewczęca i chłopięca
Opaska obciążeniowa od Kołderkowelove
kupicie ją tu:Opaska obciążeniowa na oczy/czoło » Kołderkowelove (kolderkowelove.pl)
Opaska obciążeniowa może wydawać się produktem bardziej przeznaczonym dla dorosłych, jednak moje dzieci równie jak ja ją pokochały . Pomaga w wyciszeniu czy zaśnięciu. Może być przydatna podczas długiej podróży w aucie czy pociągu.
Poduszka obciążeniowa od Kołderkowelove
kupicie ją tu: Poduszka obciążeniowa Kołderkowelove » poprawia koncentrację, wycisza (kolderkowelove.pl)
Poduszka obciążeniowa, to tak naprawdę mini kocyk , który możemy położyć dziecku na kolanka, gdy ma problem z dużą potrzebą ruchu, a nie może jej w danej chwili zrealizować.
Kot obciążeniowy
kupicie go tu: https://allegro.pl/listing?string=kot%20kotek%20zabawka%20obci%C4%85%C5%BCeniowa&bi_s=archiwum_allegro&bi_m=Button&bi_c=Product&bi_term=Sprz%C4%99t%20i%20wyposa%C5%BCenie%20medyczne-318828_Sprz%C4%99t%20rehabilitacyjny%20i%20ortopedyczny-122554_Pozosta%C5%82e-122563
Bardzo fajna i mniejsza, alternatywna forma kołderki obciążeniowej.
Dzięki swojej formie, może służyć za kołnierz, poduszkę czy kamizelkę obciążeniową. Można go położyć na kolanach, gdy dziecko ma problem z siedzeniem przy stoliku, można go założyć na ramiona, gdy dziecko jest pobudzone i potrzebuje dostymulowania, może też służyć jaka forma dociskowa w masażu.
Produkty obciążeniowe pomagają w wyciszeniu, szczególnie przy nadruchliwości oraz przy potrzebie docisku, szczególnie przy zaburzeniach czucia głębokiego.
Forma pluszowego kotka, dodatkowo dodaje atrakcyjności i oswaja z pomocami terapeutycznymi Materiał także bardzo milutki, a wypustki atrakcyjne sensorycznie.
Sensoraki wąż obciążeniowy
Kupicie go tu: (5) Sensoraki | Facebook
Wąż ma wiele zastosowań. Każdy z jego kawałków jest z innego materiału o ciekawej fakturze, do tego jest doczepiany na napy z dwóch stron więc możemy regulować mu długość i jednocześnie zapiąć go sobie jako kołnierz czy pas obciążeniowy.
Jego ciekawy i prosty design jest atrakcyjny dla dzieci i może stać się ulubioną przytulanką.
Opaski obciążeniowe na ręce od Sensoraki
kupicie je tu: (5) Sensoraki | Facebook
Opaski na ręce to świetny sposób na wyciszenie i dociążenie rączek, które potrzebują dobrego docisku. Przyjemnie otulają i dociskają okolice nadgarstka. Dziecko samo może sobie regulować ilość opasek na rękach.
Pas obciążeniowy od Sensoric
Pas obciążeniowy, można zapiąć dziecku w pasie i jest alternatywą dla kamizelki, może go też położyć na kolana, zamiast kocyka.
Obciążone podsumowanie
Jak widzicie istnieje wiele obciążeniowych rozwiązań. Oczywiście żadne z nich nie jest uniwersalne i jeśli nie macie pewności czy u Was się sprawdzą, najlepiej skonsultować, to z terapeutą integracji sensorycznej.
Artykuł Obciąż się & GO! Czyli o obciążeniu, które odciąża nasze zmysły i wychodzi poza sypialnie pochodzi z serwisu czując inaczej.
]]>Artykuł Dobry docisk z produktami od Fox team + stały rabat %, szczegóły w wpisie pochodzi z serwisu czując inaczej.
]]>Czucie głębokie, po raz kolejny
Na blogu często pokazuje Wam różne sposoby na okiełznanie czucia głębokiego, więc teraz krótka przypominajka, co to w ogóle jest?
W moi wpisie: Mocniej, bardziej, więcej, czyli o zaburzeniu Czucia Głębokiego, znajdziecie dość obszerny opis.
O Czuciu Głębokim mogłabym Wam pisać wiele. Jednak o tym, że to inaczej Propriocepcja i wiele innych książkowych informacji, możecie przeczytać wszędzie. Jak to wygląda rzeczywiście? To tak jakby Wasze dziecko było okręcone wieloma warstwami foli bąbelkowej i nie czuło po czym stąpa, czego dotyka, lub co widzi. Zaburzenia czucia głębokiego może objawiać się w wielu sferach życia naszego dziecka od poczucia smaku, temperatury, wzroku, równowagi, tak na prawdę wszędzie.
Jednak najczęściej widzimy zaburzenia czucia głębokiego w sferze dotykowej, a raczej dociskowej i dzisiaj wraz z firmą Fox team pokaże Wam jak możemy okiełznać specjalne potrzeby.
Pufy sensoryczne
Pufy sensoryczne mają bardzo wiele zastosowań, choć są bardzo niepozorne. Są w różnych wariantach kolorystycznych i wagowych. U nas znajdziecie wagę 300g, 1,5kg, 3kg, 5kg, 7kg, ale twórcy są otwarci też na inne propozycje.
Masaż
Rodzaj masażu zależy od ciężkości pufy.
Jeśli mamy dużą wtedy rolujemy całe ciało i dociskamy w dużych partiach ciał.
Pamiętamy, że w trakcie masażu unikajmy sfer intymnych, czyli wewnętrznych części ud i pach, okolic klatki piersiowej i pach. Szczególnie przy masażu punktowych, bo przy rolowaniu dużą pufą, ten docisk rozkłada się równomiernie na całym ciele.
Jeśli mam mniejsze pufy, czyli te około 1 kg, możemy masować punktowo i mniejsze partie ciała, jak ręce i nogi.
Taki masaż bardzo wycisza, pomaga dziecku poczuć własne ciało, daje ulgę przy zaburzeniach czucia głębokiego.
Ścieżka sensoryczna
Pufy mogą być świetną ścieżką sensoryczną.
Dzięki temu że są wypełnione gryką i wykończone przyjemną bawełną, dają ciekawe i sensoryczne doznania dotykowe stóp.
Oprócz tego dobrze działają na prawidłową postawę i płaskostopie.
Jedocześnie, dzięki swojemu plastycznemu kształtowi, stanowia nie lada wyzwanie podczas aktywności i ćwiczą równowagę.
Docisk
Docisk, czyli potrzebna mocnego przerzucenia energii na przedmiot.
Możemy docisnąć się pufami w masażu, jak opisywałam wyżej, lub mocno się w nie wtulić lub po prostu się w nich zatopić.
Po prostu pufa, czyli wyciszenie
Pufa to też siedzisko, leżanka czy podusia. Dzięki swojemu plastycznemu kształtowi dopasuje się do ciała i potrzeb w danym momencie.
Duszek sensoryczny
Duszek sensoryczny, to nic innego jak rozciągliwy przytulaśny i otulający worek, który zaspokaja potrzeby czucia głębokiego, wyciszenia, można schować się w nim przed całym światem, a także jest pretekstem do wiele aktywności jak zabawa w dżdżownice i wtedy ćwiczenie motoryki dużej, czołganie się i turlanie.
Gdy dziecko jest w duszku, możemy je jeszcze poodciskać, pomasować, wtedy ma podwójne doznania.
Tylko jak zawsze: nic na siłę!
Podsumowanie
Jak widzicie pufy i duszek mają wiele zastosowań, choć są bardzo niepozorne.
Oczywiście żadna z tych pomocy nie jest uniwersalna i nie każdemu dziecku będzie odpowiadać.
U nas się sprawdza, ciekawa jestem Waszych wrażeń
No i na koniec prezent dla Was
Stały kod: czujacinaczej, z rabatem 10 %, na zakupy na zawsze w Foxteam Handmade
Uwaga! kod działa na wszystkie produkty widniejące na sklepie poza 1 kategoria ,,panele i klocki,, (nie są to produkty stworzone przez Fox team)
Artykuł Dobry docisk z produktami od Fox team + stały rabat %, szczegóły w wpisie pochodzi z serwisu czując inaczej.
]]>Artykuł Od podejrzenia do Orzeczenia, czyli cały proces uzyskania Orzeczenia o niepełnosprawności pochodzi z serwisu czując inaczej.
]]>Orzeczenie o niepełnosprawności, co to i o co chodzi z tymi punktami?
No właśnie o co chodzi z tym orzeczeniem o niepełnosprawności, co to nam daje i dlaczego jest z nim tyle problemów i nie jasności.
Jeśli jesteście na początku drogi, to zapraszam Was do moich dwóch wpisów, które wprowadzą Was w temat:
Od podejrzenia do orzeczenia, czyli co warto wiedzieć, gdzie się udać, od czego zacząć
Ogólnie rzecz biorąc jest to dokument, który oznajmia że my lub nasze dziecko jest osobą niepełnosprawną i ma pewne prawa i ulgi, które są ustanowione w punktach.
Uwaga! Orzeczenie o niepełnosprawności, to nie to samo co orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego.
Orzeczenie o niepełnosprawności uzyskujemy w Powiatowym lub Wojewódzkim urzędzie do spraw niepełnosprawności, za to orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego w Poradni psychologiczno-pedagogicznej.
Orzeczenia nie są od siebie zależne. Możemy ubiegać się o nie w jednym czasie.
Będę Wam tu pisać o uzyskaniu orzeczenia na dziecko i głównym powodem jest diagnoza autyzmu.
Nie znam się na innych niepełnosprawnościach, więc nie będę się o nich wypowiadać.
Powyżej widzicie jak wygląda orzeczenie o niepełnosprawności. Teraz po krótce omówię Wam punkty i co one dają.
postanawia:
I. Zaliczyć do osób niepełnosprawnych ( to też ważny punkt, ponieważ samo złożenie dokumentów nie gwarantuje, że komisja uzna dziecko za niepełnosprawne. Najczęstszą przyczyną nie zaliczenia do osób niepełnosprawnych jest zbyt młody wiek, czyli dzieci do około 3 lat)
II. Symbol przyczyny niepełnosprawności- 12c (poniżej znajdziecie ramkę z niektórymi symbolami niepełnosprawności. Autyzm zalicza się do Całościowych zaburzeń rozwojowych)
III. Niepełnosprawność datuje się od: wczesnego dzieciństwa (tutaj chodzi o to czy jest to niepełnosprawność nabyta, czy wrodzona)
IV. Orzeczenie wydaje się do: data (określenie ważności orzeczenie, zwykle jest na rok, dwa, czasem do 16r.ż)
Wskazania dotyczące: (tutaj opisane jest w punktach co potrzebuje osoba niepełnosprawna. Przy każdy punkcie jest: Wymaga/nie wymaga lub nie dotyczy)
- Odpowiedniego zatrudnienia- nie dotyczy
- Szkolenia, w tym specjalistycznego- nie dotyczy
- Zatrudnienia w zakładzie aktywności zawodowej – nie dotyczy
- Uczestnictwa w terapii zajęciowej- nie dotyczy (punkty od 1 do 4, dotyczą osób dorosłych)
- Konieczność zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze oraz pomoce techniczne ułatwiające funkcjonowanie danej osoby – wymaga/nie wymaga (punkt potrzebny nam, gdy chcemy skorzystać z dofinansowania PEFRON na terapię bądź narzędzia do niej)
- Korzystanie z systemu środowiskowego wsparcia samodzielnej egzystencji, przez co rozumie się korzystanie z usług socjalnych, opiekuńczych, terapeutycznych i rehabilitacyjnych, świadczonych przez sieć instytucji pomocy społecznej, organizacje pozarządowe oraz inne placówki – wymaga/nie wymaga (to punkt mówiący czy nasze dziecko potrzebuje i wymaga terapii czy nie )
- Konieczność stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby, w związku z znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji – wymaga/nie wymaga (najbardziej upragniony punkt większości osób, ponieważ wraz z punktem 8, są podstawą do uzyskania świadczenia pielęgnacyjnego przez opiekuna. Punkt 7 mówi o tym czy dziecko jest samodzielne)
- Konieczność stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji – wymaga/ nie wymaga (Sam punkt 8 pozwala na uzyskanie zasiłku pielęgnacyjnego, w wysokości 215,84zł na miesiąc. Jednak wraz z punktem 7, pozwala na uzyskanie świadczenia pielęgnacyjnego, który wynosi już ponad 2000zł miesięcznie)
- Spełniania przez osobę niepełnosprawną przesłanek określonych w art. 8 ust. 3a pkt 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U z 2020 r. poz. 110 tj.) – spełnia/nie spełnia (punkt dotyczy karty parkingowej, jednak należy się tylko osobą niepełnosprawnym ruchowo)
- Prawo do zamieszkiwania w oddzielnym pokoju- wymaga/nie wymaga (w niektórych sytuacjach posiadanie przez dziecko osobnego pokoju jest ważne w kwestiach organizacyjnych, edukacyjnych, administracyjnych czy emocjonalnych)
Pierwsze orzeczenie, termin i co mi potrzeba
Jak widzicie w orzeczeniu możemy wiele uzyskać, jak i wiele nie uzyskać…
Jeśli chodzi o to w jakim czasie uzyskujemy pierwsze orzeczenie, to informacje z Uzyskaj orzeczenie o stopniu niepełnosprawności – Gov.pl – Portal Gov.pl (www.gov.pl):
„Ile będziesz czekać
Na posiedzenie
Pismo z informacją o terminie posiedzenia dostaniesz:
- do miesiąca od złożenia kompletnego wniosku,
- do 2 miesięcy od złożenia kompletnego wniosku – jeśli okaże się, że twoja sprawa jest skomplikowana i zespół do spraw orzekania o niepełnosprawności będzie potrzebował więcej czasu na jej rozpatrzenie. Jeśli tak się stanie – zespół uprzedzi cię, że termin będzie dłuższy i wyjaśni dlaczego.”
Jeśli chodzi o to jakie dokumenty, badania, opinie dostarczyć, to jest to bardzo ciężka sprawa, ponieważ często czyta się o tonach dokumentów mimo to samo uzyskanie potrzebnych punktów to już się zwykło mówić loteria.
Jeśli chodzi o taki najważniejsze to: diagnoza, poparta zaświadczeniem psychiatry, wypełnione zaświadczenie lekarskie (arkusz do pobrania na stronie orzecznictwa). Reszta to opinie specjalistów, badania i co tylko mamy a potwierdza niepełnosprawność naszego dziecka.
Odwołania. Co gdzie i jak?
Jeśli jednak chcemy się odwoływać mamy na to 14 dni od doręczenia orzeczenia (nie od daty wydania, ale od daty doręczenia na kopercie, tak na marginesie radzę trzymać wszystkie koperty)
Odwołujemy się do Wojewódzkiego Zespołu do spraw Orzekania o Niepełnosprawności, za pośrednictwem Powiatowego Zespołu do spraw Orzekania o Niepełnosprawności.
O co chodzi i dlaczego tak?
Otóż, piszemy odwołanie do wyższej instancji, jednak wysyłamy je do tej z której otrzymaliśmy orzeczenie. Powiatowy zespół po pierwsze robi tak zwaną „samokontrolę”, czyli potocznie mówiąc sprawdzają czy opłaca im się dalej pozostać przy swoim postanowieniu. Po drugie Powiatowy zespół wysyła odwołanie, wraz z całą dokumentacją do Wojewódzkiego zespołu, tak żebyśmy nie musieli donosić tego samego.
Jeśli jednak również nie zgadzamy się z Wojewódzkim Zespołem do spraw Orzekania o Niepełnosprawności, wtedy odwołujemy się do Sądu, również poprzez niższą instancję, czyli Wojewódzki Zespoł do spraw Orzekania o Niepełnosprawności, tutaj również mają czas na „samokontrolę” i przekazanie całej dokumentacji z odwołaniem do sądu. Tutaj mamy 1 miesiąc od doręczenia orzeczenia, na napisanie odwołania.
Zdarza się i tak, że również w sądzie nie udaje nam się wywalczyć upragnionego orzeczenia, wtedy mamy jeszcze 2 tygodnie od doręczenia wyroku, na apelację do sądu drugiej instancji, również składamy odwołanie przez pierwszą instancję.
Jeśli jednak wyrok jest na naszą korzyść, to musimy też poczekać i złożyć wniosek o odpis z ustaleniem uprawomocnienia. Jeśli wyrok nie był zaoczny, a także jeżeli żadna ze stron nie złożyła apelacji, to wyrok taki uprawomocnia się w 21 dni od daty jego ogłoszenia. Nie jest jednak to takie jednoznaczne. U nas wyrok dostaliśmy z dnia 20.10.22 a jego uprawomocnienie dopiero od 13.12.22. Jednak ja nie wiedziałam, że dostarczony wyrok nie jest wystarczający i dopiero w styczniu złożyłam pismo o uprawomocnienie.
Jeśli chodzi o samo odwołanie, to opisuję je dokładnie w wpisie: Razem napiszmy odwołanie, czyli biurokracja związana z orzeczeniem o niepełnosprawności
Sąd. Proces, biegli, czas, czas, czas….
No dobrze, dostajemy orzeczenie, nie zgadzamy się z nim, piszemy odwołanie do Wojewódzkiej komisji, oni także podtrzymują to samo stanowisko, więc piszemy odwołanie do sądu i tam zaczyna się sprawa.
W pierwszej kolejności sąd zapoznaje się z aktami sprawy i najczęściej powołuje biegłych do badań, by sprawdzili czy dziecko rzeczywiście ma większe potrzeby niż orzekły poprzednie instancje.
Tak było i u nas. Zostali powołani dwaj biegli: psycholog i psychiatra.
Jakoś w maju 2021 dostaliśmy pismo i koniec czerwca mieliśmy badanie z Psychologiem w sądzie. Cała wizyta trwała około godzinę, Pani psycholog naprawdę miła, była zdziwiona, że przy tak oczywistej dokumentacji musimy coś udowadniać. Badanie wyglądało tak, że Pani obserwowała bawiącego się Leona i przeprowadzała z nami wywiad.
Opinia oczywiście na naszą korzyść, ale dostaliśmy ją 27 sierpnia 2021 wraz w wezwaniem na badanie przez psychiatrę na koniec listopada.
Wizyta u biegłej psychiatry trwała około 10minut, tu również nie było żadnych wątpliwości co do słuszności naszej sprawy. Opinię od psychiatry dostaliśmy dopiero początek sierpnia 2022 czyli po 9 miesiącach…. W opinii biegła Pani Psychiatra nie tylko poparła nas, że Leon wymaga na orzeczeniu punkt 7, ale i wnioskowała o to, żeby orzeczenie zostało nam przyznane do 16 r.ż.
W październiku 2022 dostaliśmy wyrok na naszą korzyść: punkt 7 oraz przedłużenie orzeczenia do 16 r.ż.
Mops, czyli świadczenia i zasiłki
Jak dla wielu innych osób tak i dla nas głównym celem by uzyskać punkt 7 u orzeczeniu było uzyskanie świadczenia pielęgnacyjnego.
Co to jest i o co tyle krzyku?
Świadczenie pielęgnacyjne, to pomoc dla opiekunów osób niepełnosprawnych, o wysokości (2023rok) 2458zł co miesiąc. Warunkiem jest by osoba pobierająca świadczenie nie pracowała. Punkt 7 i 8 mówią o braku samodzielności dziecka i potrzebie by opiekun pomagał im w codziennej egzystencji.
Jak każdy kto ma niepełnosprawne dziecko, wie że jest to kropla w morzu potrzeb i bardzo trudno ją uzyskać.
Świadczenie pielęgnacyjne, często jest mylone z zasiłkiem pielęgnacyjnym, który to wynosi 215,84zł co miesiąc i tutaj potrzebujemy tylko punkt 8 i opiekun może pracować i pobierać zasiłek. Uwaga! Jeśli odwołujemy się od orzeczenia, to nie możemy pobierać zasiłku. Zostanie on nam wypłacony z wyrównaniem po ogłoszeniu wyroku.
Po otrzymaniu wyroku, idziemy do Mopsu by złożyć wnioski o świadczenie pielęgnacyjne i zasiłek pielęgnacyjny.
Tam prócz wyroku, orzeczenia i wniosków, musimy dołączyć świadectwa pracy, jeśli pracowaliśmy, lub oświadczenie że nie pracowaliśmy. Pamiętajcie, że na wyroku oprócz pieczątki sądowej, musi być pieczątka z datą od kiedy wyrok jest prawomocny.
Jeśli mamy wszystkie dokumenty, to po ich złożeniu dostaniemy pismo o przyznaniu świadczeń, rozpisanych na różne lata, ponieważ co roku świadczenie pielęgnacyjne wzrasta, a wyrównanie dostajemy za konkretne lata, gdzie była określona konkretna kwota.
Wszystko pięknie fajnie, ale ostatnim czasem, również w Mopsie nie tak łatwo uzyskać tego co w wyroku zasądzone. Choćby świadectwa pracy, czy to że ktoś nieświadomie pobierał zasiłek może spowodować że uzyskanie wyrównania będzie utrudnione lub niemożliwe.
Wyrównanie otrzymujemy od miesiąca złożenia pierwszego wniosku o orzeczenie.
Czas, Czas, Czas, czyi trochę chronologii
Starałam się jak najlepiej Wam to wszystko opisać i z perspektywy osoby czytającej wydaje się to jasne klarowne. Niestety w rzeczywistości strasznie się to wydłuża. Opisze Wam w skrócie jak u nas się to ciągnęło:
Wrzesień 2020 – złożenie pierwszego wniosku do Powiatowego Zespołu do spraw Orzekania o Niepełnosprawności
14 styczeń 2021 – Wydanie pierwszego orzeczenia na 2 lata bez punktu 7
20 styczeń 2021 – Złożenie odwołania do Wojewódzkiego Zespołu do spraw Orzekania o Niepełnosprawności, za pośrednictwem Powiatowego Zespołu do spraw Orzekania o Niepełnosprawności
5 marzec 2021 – Wojewódzki Zespoł do spraw Orzekania o Niepełnosprawności utrzymuje w mocy zaskarżone orzeczenie
Kwiecień 2021 – złożenie odwołania do sądu poprzez Wojewódzki Zespoł do spraw Orzekania o Niepełnosprawności
Maj 2021 – wezwanie na badanie biegłych
Czerwiec 2021 – badanie biegłej Psycholog
27 sierpnia 2021 – odpis opinii biegłej psycholog i wezwanie na badanie biegłej psychiatry
26 listopad 2021 – badanie biegłej psychiatry
Sierpień 2022 – odpis opinii biegłej psychiatry
20 październik 2022 – wyrok sądu
13 grudzień 2022 – uprawomocnienie wyroku
Styczeń 2023 – złożenie wniosków do Mopsu
16 luty 2023 – decyzja o przyznaniu świadczeń i wyrównaniu
10 marca 2023 – przelanie środków i zakończenie sprawy
Podsumowanie
Jak widzicie cały proces dłużył się i wydawał się nie mieć końca. U nas zajęło to dwa i pół roku.
Czy warto?
Myślę, że to zależy od każdego indywidulanej sytuacji.
Bo jak tu czekać nie wiadomo ile, a pieniądze na terapię, badania i pomoc są potrzebne teraz zaraz.
Wiem na pewno, że każdy z nas robi niewiarygodną robotę i te pieniądze nam się należą i cała ta sytuacja jest nieludzka i chora, że musimy walczyć o tak oczywiste rzeczy.
Każdy z nas wolałby by nasze dzieci nie miały zaburzeń, chorób, niepełnosprawności, ale jest jak jest i czemu odbiera nam się pomoc gdy już i tak wychodzimy z siebie.
Na koniec dodam że cały czas prężnie działa Protest opiekunów osób niepełnosprawnych. Przyłączam się do nich, mają na prawdę sensowne postulaty, jak np to by mimo świadczeń można było podjąć pracę zarobkową. Zatem zachęcam Was do wspierania, bo wszyscy na tym skorzystamy.
Artykuł Od podejrzenia do Orzeczenia, czyli cały proces uzyskania Orzeczenia o niepełnosprawności pochodzi z serwisu czując inaczej.
]]>Artykuł Literki, cyferki, czyli jak wspomagać rozwój poznawczy pochodzi z serwisu czując inaczej.
]]>Gdy nadchodzi etap szkolny pierwszym skojarzeniem jest nauka literek i cyferek, a co za tym idzie nauka czytania, pisania, liczenia.
Ale zanim się to stanie warto wprowadzić dzieci w świat liter i cyfr w przystępny dla nich sposób.
Jak zacząć?
Pierwszym kontaktem dziecka z literkami zwykle jest książka, czytana przez rodzica.
Dziecko słucha, ogląda ilustrację, ale także znaki, jakimi są litery.
Litery i cyfry, to pewnego rodzaju kod, system znaków, który coś oznacza.
Dlatego zanim dziecko przystąpi do nauki liter i cyfr, powinno rozumieć ideę znaku.
Czy dziecko nie werbalne może nauczyć się czytać i pisać?
Często rodzice zastanawiają się czy jeśli dziecko nie mówi, to może nauczyć się czytać i pisać.
Otóż tak. Czasami jest tak, że pisanie staje się sposobem komunikowania i pomaga w tym mówik.
Oczywiście jest to często dużo trudniejszy proces, bo ciężko jest określić pozom rozumienia dziecka.
Często trzeba znaleźć bardziej alternatywne sposoby, ale wszystko jest możliwe.
Nauka przez zabawę
Dla mnie, jak zawsze nie ma lepszej nauki czy terapii, niż przez zabawę.
By dziecko nabywało wiedzę, nie może być zmuszane.
Powinno być zaciekawione, chętne, a sama nauka musi być przyjemna i kojarzona z zabawą.
U nas najprzyjemniejsze dla Leona są zabawy sensoryczne.
Dlatego oprócz mas plastycznych czy sypkich substancji wrzucam Leonowi Literki w różnej postaci.
Według mnie dziecko należy otaczać i oswajać z tym czego chcemy go nauczyć.
Dziecko najlepiej uczy się przez doświadczanie, to założenia pedagogiki Montessori.
Dlatego ważne by dziecko dotykało, badało, sprawdzało, czyli DOŚWIADCZAŁO.
Przydatne pomoce:
Zaprezentuję Wam parę naszych zestawów, które wspomagają nas w nauce literek i cyferek.
Ruchomy alfabet od kuiki
Ruchomy alfabet możecie kupić tu: Drewniany Ruchomy Alfabet Pisany Montessori 
– tworzymy z myślą o rozwoju sensorycznym dzieci! (kuiki.eu)
Ruchomy alfabet od kuiki, to olbrzymi zestaw, który według mnie powinien być w każdej szkole i wspomagać dzieci podczas nauki liter pisanych.
Idealnie i precyzyjne Litery. Drewniane w drewnianym pudełku z liniaturą na wieczku, na której można układać krótkie wyrazy.
Litery są wytrzymałe i idealne, do badania i doświadczania.
Magnetic book od Janod
Możecie kupić tu: Magnetyczna układanka Alfabet JANOD MAGNETIBOOK 11957664779 – Allegro.pl
Jeśli preferujecie angielski alfabet, to świetnie sprawdzi się Magnetic book od Janod.
Magnetyczne literki w pudełku z tablicą magnetyczną w formie książki, wetnie sprawdzi się w podróży i nie zajmuje wiele miejsca.
Literki i cyferki z Aliexpress
Możecie kupić tu: https://a.aliexpress.com/_EHdQROP
Drewniane literki i cyferki z Aliexpress, są znacznie delikatniejsze i bardziej łamliwe.
Jednak jest ich dość dużo i fajnie sprawdzają się w zabawach sensorycznych.
Filcowe literki i cyferki od Project Nature
Możecie kupić tu: Project NATURE – zabawki i pomoce naukowe robione ręcznie w Polsce! (project-nature.com)
Project Nature, to niezwykłe filcowe pomoce do nauki.
Literki i cyferki są doskonałe i precyzyjne, do tego o bardzo ciekawej fakturze.
Ciekawe bardzo doświadczalne tablice do nauki liczenia.
Dla nas rewelacja!
Tablica na piasek do pisania od Ence pence
Tablica, na piasek lub inną sypką substancję to idealny sposób do nauki pisania liter i cyfr patyczkiem czy palcem na piasku.
Dziecko za nim zacznie pisać narzędziem jak ołówek czy długopis powinno zacząć od palca.
Lamibooki od Lamibookowe wariacje
Możecie zakupić tu: Lamibookowe wariacje | Facebook
Nie ma lepszego sposobu na pierwsze pisanie niż lamibooki.
Dzięki zalaminowanym stronom możemy wykonać nieskończenie wiele prób i wyćwiczyć małe rączki.
Tablica z alfabetem od Slow grow
Możecie kupić ją tu: Alfabet – Duże litery slow grow
Tablica świetnie nadaje się do nauki pisania i wypracowania ruchów ręki po wgłębionym śladzie, ale także do odciskania, wysypywania i badania literek.
Abecadło od Pomelody
Pomelody, to barwne książki, interesujące karty i oczywiście wciągająca muzyka, a to wszystko pięknie połączone. Dziecko przeglądając książkę, czy karty słucha zobrazowanej w nich muzyki. Te dźwięki i melodia idealnie działają na zmysły i wspaniale wyciszają, zapraszając do świata muzyki. Produkty idealnie sprawdzają się w rozwoju poznawczym, mowa, rytm, melodia, nauka literek, dźwięków, skojarzeń, a także w rozwój kreatywności.
Karty tablicowe od Jaq Jaq bird
Teraz pokaże Wam coś plastycznego, nasz hit to zeszyt tablicowy, czyli zeszyt z sucho ścieralnymi stronami tablicowymi. Świetna pomoc w podróży i w domu. Leon ma teraz dużą fazę na rysowanie. Zeszyty Jaq Jaq bird mamy obecnie dwa, jeden z kolorowankami w stylu Vincenta van Gogha, a drugi z ćwiczeniami grafomotorycznymi.
Oba produkty ćwiczą prawidłowe chwyty narzędzia, są formą arteterapii i świetnie nadają się jako forma terapii, przez zabawę.
Jajka sorter literki, cyferki
Świetny sposób na oswajanie się z kształtami liczb czy liter, jednocześnie dopasowywanie kształtów i składanie to super ćwiczenie na rozwój motoryki małej.
Literkowe puzzle, układanki
Proste układanki, które idealnie wpasowują się w doświadczania, badanie i dopasowywanie.
Nic na siłę
Żadna nauka czy terapia nie zadziała, jeśli będzie musem, będzie nudna czy będzie obowiązkiem. Jest wiele sposobów na rozbudzanie dziecięcej ciekawości. Korzystajmy z nich.
Przeliterowane podsumowanie
Nie ma jednej uniwersalnej metody na naukę.
Przedstawiam Wam co się u nas sprawdza, co sprawia że nam się chce i że jest ciekawie
Artykuł Literki, cyferki, czyli jak wspomagać rozwój poznawczy pochodzi z serwisu czując inaczej.
]]>